10 Kasım 2010 Çarşamba
sıkıLganLık baş gösterisi huzurLarınızda.
sar-hoş et beni.
Sabah uyanmak…
Uyku tutmayan gecelerde sabaha karşı hayallerini yanına alıp yatmaktı aşk,bazen de onlarla sevişmekti duygusuzca bedelini ödemeden, kendini unutup hayaliyle uyandığım insanlar rüyalarımdan çıkartılmışlardı kiralarını ödemedikleri için,oysaki hiçbir şeyin bedelini ödeyemiyordu harcanan paralar, sadece susturuyordu duygusuz sevişmelerin dedikodularını ve içindeki yarayı dışına yansıtmamayı öğreniyorduk hayat okulunun arka sıralarında.hep öğrenci oluyor her bedenden farklı dersler çıkarıyorduk, kalemsiz gittiğimiz okulda beynimize yazıyorduk tüm yaşanmışlıkları.dönem ödevlerimizi de gece yarılarında sahte vücutlarda hazırlıyorduk ve sıfır almayı göze alıp boş kağıtları birbirine zımbalayıp koyuyorduk masaya,elişi derslerinde hayal kırıklıklarımızı yapıştırıyorduk. Her öğretmenimize aşık oluyor yaşamak için yanına gelince bir tokatla kendimize geliyorduk. Hayat okulu işte ölene kadar mezun olunmuyor,evlilikse kaldığın derslerin tekrarı oluyordu hayatında…
Aşk sıralarında yalnızlık yaşıyorum en güzel zamanımda, kimine göre zamansızca,kimine göre anlamsızca olsa da özlemlerimi büyütüyorum balkondaki saksımda,özlemlerim vardı hayata dair ve yaşanmışlıklarda arıyordu kendini, her özlem ayrılık sonrası açan çiçekler gibiydi,özlemlerimleyim bak yine sabah oldu uyuyamadan uyandım…sabah uyanmak böyle bir şey.. ''feLsefibirsoru''