şiir gibi girdiğim gecenin sonunda,
paranteze aLınmış bir cümLenin yaLnızLığı üşüşüyor aLnıma.
sen geLiyorsun akLıma. akLıma geLiyorsun;
ya aLnıma-avcuma-adem eLmama.
burada oLuyorsun.o'nunLa benim arasında.
bir köze dönüşüyor tüm yazacakLarım omurgamda bir fay hattında.
diyorum;beni hatırLamaktan ikmaLe kaLırsan eğer,
çaresiz ezberLerini zorLarız artık.
dibine notLar yazar;bırakır,kendimizi anımsatırız.
bi kaç cümLe kafi geLmezse eğer;
küçücük bir kağıda kocaman bir hayat hikayesi sığdırırız.
üzerine bi kırmızı da atarız.ben yazarım sen aLtını çizersin,
ben gezerim sen göLgesini geçersin.
daLga geçer gibi gideriz üzerimizden,daLga geçmiş gibi geLiriz.
hatırLadığımızda birbirimize geçmiş gibi geLiriz.
işte o zaman başLanıLdığını biLiriz.
ey imam! say sevgi sayıkLamaLarımı..
''zibheLL''
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder