''hoşca kal'' kelimesini.
Ama sen,bedeni dar gelse de, almadan fikrimin elbisesini diktin vedanın.
Bana sadece ortada kalmamak için giymek ve gitmek düştü.
Ama gitmek değil ki öfkeyle,kırgınlıklarla,acıyla.. kendi özgürlüğüm için bağışladım seni.
Yine de herşeye rağmen merak etmiyor da değilim;
içinde ki hangi sen gerçekte sevdi beni? hangi sen haykırdı gökyüzüne
''sen bende ömürlük olmalısın'' diye.
Ve hangi sen bu kadar kayıtsız kalabildi yüreğini konuşturan bir kadının yüreğine?
susuyorsun..devam et..
susuyorsun..artık konuşma..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder